अश्वघोष

अश्वघोष बौद्ध महान कवी आणि तत्वज्ञ होते. बुद्धचरितम्त्याचे प्रसिद्ध काम आहे कुशनरेश कनिष्क यांचे समकालीन, महाकवी अश्वघोष यांचा काळ इ.स. पहिल्या शतकाचा शेवटचा काळ व दुसर्‍या शतकाचा प्रारंभ.

जीवन मंडळ

त्यांचा जन्म साकेत ( अयोध्या ) येथे झाला. त्याच्या आईचे नाव सुर्णक्षी होते. चिनी परंपरेनुसार महाराजा कनिष्क यांनी पाटलिपुत्रांचा पराभव केला आणि अश्वघोषला तेथून राजधानी पुरूषपूर (सध्याचे पेशावर ) येथे नेले. कनिष्कांनी म्हटलेल्या चौथ्या बौद्ध संगीताच्या अध्यक्षस्थानाचा फरक एक परंपरा महाਸਥवीर बाजूला आणि दुसरी महावाडी अश्वघोषाला प्रदान करतो . हे सर्वत्ववादी बौद्ध स्वामी होते, जे सर्वस्ववादी "विभाश" च्या निर्मितीमध्ये आमच्या प्रायोजकांद्वारे दर्शविलेले आहेत. हे परोपकाराचा पराभव करणारे पहिले "महान" तत्ववेत्ता होते. त्याशिवाय बौद्ध धर्माकडे सर्वसामान्य जनतेला “काव्य” देऊन आकर्षित करणारे असे महान कवी होते.

रचना

त्यांच्या नावाने बरीच पुस्तके ज्ञात आहेत, परंतु अश्वघोष यांच्या साहित्यकृती केवळ चारच आहेत:

(१) बुद्धचरितम्
(२) सौंद्रानंदकायम
()) गांधीस्तोत्रगाथा
()) शरीपुत्रकरणम्

हे बहुधा सूत्रलकरसस्त्रमचे लेखक नाहीत.

चीनी आणि तिबेट भाषांतर = बुद्धचारिता २ S शर्टॉनओलांडून उपलब्ध आहेत, परंतु मूळ संस्कृत केवळ १ S श्रागोन मधील आढळते. यामध्ये तथागतचे चरित्र व प्रवचन अतिशय रंजक आहे आणि अनेक प्रकारे ते वेगवेगळ्या श्लोकांमध्ये बनलेले आहे. सौंदरानंद (१ can कॅन्टो ) यांनी सिद्धार्थचा भाऊ नंदा यांची भव्यता वर्णन केली आहे की त्यांनी युक्तिवादापासून दूर काम केले आणि त्यांना संघात प्रवेश दिला गेला. हे काव्यात्मक शब्दांपेक्षा खूपच नितळ आणि सुंदर आहे. गंडोस्तोत्रगथ गीताकव्याच्या धुन्याने भुरळ घालतात. Shariputrapakaran एक आहेआनंददायक एक प्रतिनिधी महत्वाचे रूपकाच्या तेव्हा अगदी आहे अपूर्ण . अनेक समीक्षक अश्वघोष यांना कालिदासाच्याकाव्याची प्रेरणा मानतात .

बाह्य दुवे

बौद्ध कवी आणि तत्वज्ञानी अश्वघोषा